Hataylı depremzedeler Ankara’da: ‘Kış geliyor, ne yapacağımızı şaşırdık’

Halkevleri, bugün TBMM yakınındaki Cemal Süreyya Parkı’nda 6 şubat depreminin 8’inci ayı sebebiyle Hataylı depremzedelerin katılımı ile basın açıklaması yaptı. Açıklamaya katılan Hataylı depremzedeler, yaşadıkları sıkıntıları anlattı. Sağlık emekçisi Meryem Avcı, şunları söyledi:

* “Enkazların yüzde 70’inden fazlası kaldırılmış değil. Konut sorunu yaşıyoruz. İnsanlar çadır, konteynerlerde yaşıyor. Onları da biliyorsunuz su bastı. Onun haricinde kalıcı konutlara ihtiyacı var Hatay halkının. Ama hemen hemen bununla alakalı bir büyüme yok. Hastaneler de sular altında kaldı.

“AŞI ORANLARI YÜZDE 50’LERİN ALTINA DÜŞTÜ MAALESEF”

* Ben sıhhat emekçisiyim aynı zamanda, Hatay’da insanoğlu kalifiye sıhhat hizmetine ulaşamıyorlar. Sağlık emekçileri de oldukça zor şartlar altında çalışmak zorunda kalıyor. Seçim öncesi Defne Devlet Hastanesi açıldı fakat tam teşekküllü bir hastane değil. Birçok eksiği var. Yağmurdan sonrasında yollar bozuluyor, ulaşım esasen büyük bir sıkıntı. Ulaşım sorunu yaşanıyor. Belediye otobüsleri hala tam zamanlı çalışmıyor. İnsanlar birkaç saat süresince otobüs beklemek zorunda kalıyor.

* Birinci basamak sıhhat hizmetlerine hala ulaşılamıyor. Aile sağlığı merkezlerinin (ASM) yüzde 80’ni yıkıldı. Konteyner kentlerde birinci basamak sıhhat hizmetleri üretilmeye çalışılıyor fakat aşı oranları yüzde 50’lerin dibine düştü maalesef.

“İNSANLAR MECBUREN ÖZEL HASTANELERDE DOĞUM YAPMAK ZORUNDA KALIYOR”

* Ağustosun ikinci haftasına kadar Antakya merkezde Defne’de ve Samandağ’da sezeryan doğum meydana getirilen hastane yoktu. Bir aydır üniversite hastanesi aleni fakat oldukça seyrek sezeryan alabiliyor, koşulları elverişli olmadığından ötürü. İnsanlar mecburen hususi hastanelerde doğum yapmak zorunda kalıyor ya da 65-70 kilometre uzaklıktaki hastanelere gitmek zorunda kalıyor. Kadınlar için bu da büyük bir sorun. Hatay’ı görün diyoruz artık. 8 ay oldu, devlet yanımızda yoktu hala yok. Hatay halkı sıhhatli koşullarda yaşamak istiyor.”

“TOZDAN GÖZLERİMİZİ AÇAMIYORUZ”

Hataylı Edibe Güzel ise yedi kardeşin yedisinin de evlerinin yıkıldığını, hekime erişimediklerini ve Hatay’da su sıkıntısı çektiklerini belirterek şunları söyledi:

* 8 aydır dışarıda yatıyoruz, çadırda. Kızımın oğlu ağır engelli. Adana’ya gidiyorlar hekim için. Çok toz var demirleri oradan çıkarıp alıyorlar, tozdan gözlerimizi açamıyoruz. Berbat haldeyiz. Bizim aileden beş şahıs öldü. Benim eltimin evlatları inşaat mühendisi, yıkıldı evleri. Dört gün enkazın altında kaldı, çıkaramadılar. Dört gün sonrasında çıkardılar.

“KIŞ GELİYOR ŞİMDİ, ÇOK ZOR GÜNLER GELİYOR”

* Antakya halkını görsünler, biz Antakya’yı bırakmayacağız. Ben ilk zelzele günü 20-25 gün asla yıkanmadım. Bir ay banyo yapmadım, su yok. İki aile kaldık, komşumuz biz bir yere gitmedik. Kış geliyor şimdi, oldukça zor günler geliyor. Ne yapacağımızı şaşırdık. Zor günler yaşıyoruz, çadırların içi su doldu.

* 65 yaşına yaklaşmak üzereyim ne yeşil kartım var ne bizim emekliliğimiz var. Ne yapacağımızı şaşırdık. Su asla gelmiyor bize. Halkevleri bizlere yardım etti. Gelip su verdiler birkaç sefer fakat devletten asla bir şey alamadık.

“HATAY TEKRARDAN AYAĞA KALKSIN”

* Biz istiyoruz ki Hatay yeniden ayağa kalksın. Bizi zor durumda bırakmasınlar. Bütün Hatay çöktü, ev kalmadı. 7 kardeşiz, hiçbirimizin evi kalmadı. Evlerimiz gitti. Hepimiz çadırdayız. Tek bir kardeşimin bir evi kalsaydı orada kalırdım. Hepimiz çadırdayız.

* Oğlum zor durumda kaldı, Avustralya’ya gitti. Bize telefon açtı, para istiyor. Bende para kalmadı. Taşındı, ‘Ne yapacağım Hatay’da’ dedi. Çünkü asla yardım yok. Biz yaşlandık, çalışamıyorum. Hastayım, oradan buraya sesimizi duyurmak için geldim.” (ANKA)