Bolu Kız İlköğretmen Okulu öğrencileri, 49 yıl önce voleybolda İsrail’i yenerek tarih yazmışlardı

Hürriyet’ten Beyazıt Şenbük’ün haberini göre,

Avrupa Şampiyonu olarak Türkiye’yi sevince boğan Filenin Sultanları’nın başarısı bundan yarım asır ilkin de yaşanmıştı. 1974 senesinde Bolu Kız İlköğretmen Okulu’nun öğrencileri, Okullar Voleybol Dünya Şampiyonası finalinde İsrail’i yenerek tarihe ismini yazdırdı. Kaptan Necla Bozan, 49 sene arayla zafer getiren iki final maçının birbirine oldukça benzediğini anlattı: “Sette aniden geriye düşmüştük, neredeyse kaybediyorduk. 3-2 kazandık.”

Bolu Kız İlköğretmen Okulu, 1952 senesinde açıldı ve 1982 senesinde kapatıldı. Ancak okulun aleni kalmış olduğu 30 sene süresince sportif alanda elde etmiş olduğu başarılar tarihten silinmedi. 1969 yılından itibaren 5 sene üst üste Türkiye Şampiyonu olan BKİÖO Kız Voleybol Takımı, 73-74 sezonunda finalde geriye düşmüş olduğu maçta, İsrail’i 3-2 yenerek Türkiye’ye voleyboldaki ilk dünya şampiyonluğunu kazandırdı. Bu başarının sonrasında takımın aktörleri öğretmenlik görevine başladı.

YILLAR GEÇTİ AMA O GURURUN İZİ GEÇMEDİ

İçlerinden ustalaşmış spor kariyerine süren olmadı. Bugün 66 yaşlarında olan ve “Yıllar geçti fakat o gururun izi silinmedi’ diyen ekip kaptanı smaçör Necla Bozan o günleri şu şekilde anlattı:

“Yatılı talebe olduğumuz için hep bir aradaydık. Üst üste Türkiye şampiyonlukları kazanmaya başladık. 1973 senesinde hemen hemen star takımdayken, genç takımla beraber Hollanda’da düzenlenen Dünya Şampiyonası’na katılan iki sporcudan biri bendim, öteki Türkan’dı. O sene ablalarımız Dünya Şampiyonası’nda 9’uncu olmuştu. Biz de o ekip içerisinde deneyim kazanmıştık. Bir sonraki yıla oldukça iyi hazırlandık. 1974 yılında, Liselerarası Dünya Şampiyonası’nın adresi İzmir’di. Maçlarımızı izleyicimiz önünde oynayacaktık. Ancak işler umduğumuz gibi gitmedi, biz sahaya çıkmadan ilkin ‘Türkiye Türkiye’ diye inleyen tribünler bizi görür görmez suskunlaştı hatta “Bizi bunlar mı temsil edecek?” diye homurtular duyulmaya başlandı.

DİZLİĞİMİZ BİLE YOKTU

Çünkü rakip ekipler bizlik daha uzun ve fizyolojik olarak daha gelişmiş kızlardan oluşuyordu, bir de araç-gereç eksiğimiz vardı. Dizliklerimiz bile yoktu. Ama maçlar ilerledikçe ve biz rakip takımlara avantaj kurdukça tribünler de heyecanlandı ve İzmir Mustafa Kemal Atatürk Spor Salonu’nu dolduran izleyiciler bizi desteklemeye başladı.”

SMAÇ SERVİSLE ZAFERE

Necla Bozan şampiyonluğa götürmüş olan anları şu şekilde anlattı: “Kendi grubumuzda son maçta Avusturya’yı 3-1 yenip öbek birincisi olduk ve finale çıkmaya hak kazandık. Diğer grupta ise birincilik maçı Çin ve İsrail arasındaydı. Çin, o devre siyasal nedenlerle İsrail’le maç yapmama sonucu aldı. Bu nedenle finaldeki rakibimiz İsrail oldu. Final maçımız Filenin Sultanları’nın Sırbistan’la oynadığı maçla oldukça benzerdi. Biz de önde götürdüğümüz bir sette aniden geriye düşmüştük. Sonradan toparlayarak, 3-2 kazandık. O devre smaç servis yoktu, bilinmezdi. Alttan vurarak servis kullanılırdı. Saip hocamız bana smaç servisin iyi mi atılacağını öğretmişti ve ben de üst üste servis rakamları almıştım. Eski gazetelerde altını çizdiğim ‘Kaptan Necla mükemmel oyunuyla son iki seti lehimize çevirdi’ yazan cümleleri okudukça hâlâ duygulanırım.”

AĞLAYARAK İZLEDİM

“Kızlarımızın final müsabakasını izlerken sanki sahada ben varmışım gibi heyecanlıydım. Ağlayarak izledim. Onlar Türk hanımının enerjisini göstermek için oynadılar. Geri düştüğümüz anlarda onların gözlerinde kendilerine olan itimatı gördüm ve kazanacaklarından emindim. Bir gün şampiyon kadınlarımızla bir araya gelmeyi ben ve eski ekip dostlarım oldukça isteriz.”

BİZİM ELİMİZDEN TUTAN OLMADI

27 sene öğretmenlik yaptıktan sonra 2002 senesinde emekli olan şampiyon takımın pasörü Türkan Şen ise şu şekilde konuştu: “Şampiyonluk sonrası hiçbirimiz voleybola devam edemedik. Elimizden tutan olmadı. O devre bizlere haiz çıkılsaydı bir ihtimal biz de oldukça hoş başarılara imza atmaya devam edebilirdik. Bu nedenle birazcık buruğuz. Bize, Gazi Üniversitesi’nde gövde eğitimi öğretmenliğine gidebileceğimiz söylendi.

SPORCU OLAMADIK ÖĞRETMEN OLDUK

Bazılarımız zamanın şartları gereği kent haricinde spor fakültesi okuyamasak da derslik öğretmeni olduk. Birkaç arkadaş köy okullarında vazife yaparken hizmetiçi eğitimle gövde eğitimi öğretmenliği hazırlamaya başladık ve biz de kendi öğretmenlerimiz gibi sporcular yetiştirdik. Farklı branşlarda ulusal takımlarda bulunan öğrencilerimiz bile oldu. Bize şampiyon olunca armağan olarak bir gümüş tabak, radyo, roman, saç maşası vermişlerdi. Hâlâ durur bende. Sultanlarımızın her müsabakasını izlerim. Final müsabakasını Altınoluk’ta kalabalık bir yerde izledim. Aldığımız her sayıda hop oturup hop kalkıyordum. İnsanlar heyecanıma şaşırdı. Ben de, ‘Biz de dünya şampiyonu olmuştuk’ deyip eski fotoğrafları gösterince daha fazla şaşırdılar.”

patronlardunyasi.com